چماق

راه انداختن «مردم» در خیابان به هیچ عنوان یک فعالیت سیاسی نیست برخلاف تظاهرات خیابانی، فعالیتهای سیاسی میباید هدفمند و جهتدار باشد؛ مسئولیتهای حقوقی و قانونی در جوف این فعالیتها میباید منظور شود؛ پشتوانة اجتماعی و اقتصادی یا به طور کلی قشرهای حامی هر حرکت سیاسی میباید بررسی شود، مطرح شود و از نظر افکارعمومی روشن و واضح در جایگاه خود قرار گیرد. اوباش حکومت اسلامی، همانها که کتابفروشیها و دفاتر مجلات و روزنامهها را به آتش میکشیدند، و با چماق بر سر زنان ایران میکوفتند؛ همان اراذل شناخته شده و یا ناشناس، از قبیل «اللهکرم» و «غفاری» و دیگران همه «حامیان» جنبش «سبز» شدهاند. آیا کسی از خود پرسیده که فصل مشترک شهروند عادی این مملکت با اوباشی از قبیل «اللهکرم» چیست؟ اینها اصولی است که طی دههها، «تدریس» آن در مدرسهای به نام «ایران زمین» تعطیل شده. و حضور امروز در خیابانها و عربدهکشیهای غیرمسئولانه دقیقاً دنبالة همان پیروی کورکورانه از عاملان استبداد است. برای ایرانیان ارجمندی که در خیابانها به راه میافتند و فریاد «مرگ بر این» و «مرگ بر آن» سر میدهند خبر بسیاری بدی آوردهایم، عمل شما به هیچ عنوان حمایت از آزادی ن یست! شما دنبالهروهای همان مستبدانی شدهاید که در ذهن خود بر علیهشان به اصطلاح «قیام» کردهاید. آزادی یک ملت هزینهای بسیار گزافتر از این خیابانگردیها دارد، و با تظاهرات خیابانی نیز تحصیل نخواهد شد.