بمب اتم، جنگ و ... دیگر هیچ!

هر روز که میگذرد، سایه ی سیاه جنگ بیشتر و بیشتر بر ایران سایه میاندازد. دولتهای غربی که در این سالهای «بمب بازی» حکومت اسلامی، با هیچ ترفندی نتوانسته اند این حکومت چموش را سر میز مذاکره بنشانند و در نهایت مانع دست یافتنش به ابزار کشتار جمعی شوند، این بار علنا و عملا در مرزهای پیرامونی کشور به تحرکاتی مشغولند که میتواند وحشتناک باشد. اعلام دومین آزمایش هسته ای حکومت اسلامی، آن هم در متن خاک ایران، نگرانیهای غرب را افزایش داده است. این تحرکات و این تهدیدات میتواند عواقب جبران ناپذیریزی برای شهروندان، برای صلح، برای جنبش نوپای مدرن درون کشور و به ویژه برای تمامیت ارضی کشور داشته باشد.

حکومت اسلامی هم در هر دو وجه آن، برای این که بتواند اعتراضات مردمی را راحت تر در درون کشمکشهای درون جناحی حکومتی حبس کند، ناشیانه و نابخردانه بر طبل جنگ، با جنگ طلبی ذاتی اش میکوبد و زندگی ایرانیان و صلح جهانی را به بازی میگیرد. انفجارهای انتحاری در کشورهای روسیه و عراق و کمکهای بیدریغ نظامی به طالبان افغانستان و تروریستهای لبنانی و فلسطینی، همچنین پولشویی کلیت نظام را در همین راستا باید ارزیابی کرد.

حکومت اسلامی عمد دارد به جهان غرب، همچنین کشورهای عربی بقبولاند که هر روز به تکنولوژی پیچیده تری در راستای ساختن بمب اتم دست مییابد. این حکومت مرگ پرور با این «خودنمایی»ها میکوشد کشورهای منطقه ی خاورمیانه و تمامی جهان غرب را به وحشت اندازد و ایشان را ناگزیر به لشکرکشی به ایران کند. این ترفند ضد انسانی و ضد ایرانی حکومت اسلامی میتواند پیش زمینه ی جنگی خانمانسوز از نوع جنگهای جهانی اول و دوم باشد و جهانی را به آتش بکشد. شوربختانه به دلیل وحشیگری ذاتی و زندگی گریزی عقیدتی متولیان اسلامیست [بن لادن، خامنه ای و دیگر جریانهای اسلامیست] این درگیری این پتانسیل را دارد که به جنگی بسیار فجیعتر از آن دو جنگ جهانی بدل شود و بشریت را با پرسش «بودن یا نبودن» رو در رو کند؛ به ویژه تاکید چند باره ی برنارد کوشنر وزیر خارجه ی کشور فرانسه را نباید دست کم گرفت.

اگر «بخت» با حکومت اسلامی یاری کند و اگر این نظام جنگ طلب «فرصت» آزمایش دومین بمب هسته ای اش را در خاک ایران بیابد، در گام نخست همین نظام اسلامی است که از صفحه ی روزگار محو خواهد شد. حمله کنندگان در این یورش دقیقا سرنگونی خود حکومت را در برنامه دارند؛ چه تنها نقاط استراتژیک ایران را بزنند، چه بتوانند کشور را اشغال کنند! با این همه آثار شوم این جنگ میتواند نتایج نامعلومی داشته باشد که قابل تصورترینش تجزیه ی کشور، ویرانی و ناآرامی در منطقه و تبدیل شدن ایران به مردابی برای تخم ریزی بیشتر تروریستهاست که باز تهدیدی مضاعف برای امنیت جهانی است؛ تازه اگر خوشبیانه باور کنیم که همه چیز پیش از انفجار بمب اتمی اسلامی در خاک کشور روی خواهد داد!

من به عنوان یک شهروند ایرانی نمیتوانم این تهدیدها را دست کم بگیرم. بنابراین از هم میهنانم میخواهم هرگونه که میتوانند در برابر امکان حمله ی خارجی گوش بزنگ باشند و بدانند که این خود حکومت اسلامی است که برای برون رفت از بحران خودساخته ی سی و یک ساله اش، زمینه ساز این جنگ، برای به نابودی کشاندن کشور است. حتی معتقدم که رجزخوانیهای حکومت اسلامی برای کشاندن غرب به گزینه ی حمله ی نظامی نیز در همین راستاست که جهان را درگیر جنگی نابخردانه کند؛ شاید از این ستون به آن ستونش فرجی برای تداوم حکومت ننگینش باشد.

رجزخوانیها و زمینه سازیهای این نظام بحران زی و بحران زای اسلامی، برای تشویق کشورهای دیگر به حمله به ایران را دست کم نگیریم!

نادره افشاری

31 ماه مارس 2010 میلادی

11 فروردین ماه 1389 خورشیدی